NeRegistaraj Organizaĵoj avertas, ke « centoj da manifestaciantoj enkarcerigitaj » de post januaro plu riskas mortopunon.
La iranaj aŭtoritatoj ekzekutis almenaŭ 1639 personojn en 2025, tio estas rekordo de post 1989, menciis du NROj. Ili avertis, ke la uzado de la mortopuno povus kreski pro la milito kun Israelo kaj Usono.
La nombro de ekzekutoj kreskis ĝis 68% kompare kun 2024 (975 personoj mortigitaj) kaj inkludas 48 virinojn pendumitajn, kalkulis en sia kunkuna jarraporto la norvegia Iran Human Rights(IHR) kaj kaj la pariza organizaĵo Kunkune kontraŭ mortopuno (ECPM).
Se la Islama Respubliko « postvivas la nunan krizon, grava risko plu ekzistas, ke la ekzekutoj estu uzataj el eĉ pli kreskanta maniero kiel ilo de subpremo kaj represio », alarmas la raporto.
La IHR – kiu postulas du informfontojn por konfirmi ekzekutojn, plejparte ne diskonigitaj fare de la iranaj oficialaj amaskomunikiloj – konsideras, ke la taksado de pendumoj en 2025 reprezentas « minimumon ».
La nombro adoptita reprezentas averaĝon de pli ol po kvar ekzekutoj tage.
Laŭ la raporto, la nombro de ekzekutoj estas rekordo de post kiam la IHR komencis fari tiun nombradon en 2008, kaj la plej alta iam menciita de 1989.
La NROj avertas, ke « centoj da manifestaciantoj malliberigitaj plu riskas mortopunon kaj ekzekuton » post ilia kulpigo pro krimoj indaj je mortopuno, ĉar ili partoprenis al la manifestacioj en januaro 2026 kontraŭ la aŭtoritatoj.
Tiuj manifestacioj estis subpremitaj per sango. Organizaĵoj de defendo de homaj rajtoj mencias milojn da mortintoj, kaj la aresto de dekoj da miloj da personoj.
La demando ne estas simpla « konfuzo » inter Judoj kaj « cionistoj », sed la potenco de la kontraŭ-israela malamo mem.
La atako plenumita dimanĉon 14an de decembro en Sidnejo (Aŭstralio), kiam du armitaj viroj pafis al publika celebrado de la festo Ĥanuko en Bondi Beach, mortigante almenaŭ 16 homojn kaj vundante plurajn dekojn da aliaj, estas la lasta el serio de antisemitaj atakoj de post la 7a de oktobro. Inter ili, ni povas citi la murdojn de Yaron Lischinsky kaj Sarah Milgrim plenumitan en majo 2025 en Vaŝingtono, D.C, la terorisman atakon kontraŭ sinagogo en la tago de Jomkipuro (la 8an de oktobro 2025), kaj multaj aliaj agresoj kaj minacoj, kiuj enskribiĝas kadre de pli vasta kontraŭ-juda histerio kaj nun normaligita en multaj sektoroj de la socio.
Kvankam neniu manifesto estis ankoraŭ publikigita, la atako de Bondi Beach enskribiĝas en skemon, kion ni klare vidas aplikiĝi ĉie : de nun, la Judoj estas celoj dank’al la kresko de antisemitisma medio, kiu pli kaj pli vastiĝas de post la 7a de oktobro.
Tiu lasta atako nur konfirmas la persistan realon de la kontraŭcionismo : temas pri ideologio esence perforta, kiu ĉasas la judajn komunumojn ĉie, kie ili instaliĝas, per ekskludo, diskriminacio kaj eĉ murdo.
Ne temas pri politika opinio, kiu « transirus flavan linion » adoptante la antisemitan perforton. Temas pri la kontraŭcionisma perforto mem : ĝi celas Judojn kiel « cionistojn » kaj legitimas ties agojn diskonigante specifajn kontraŭ-cionismajn kalumniojn.
Tiu skemo ne estas nova.
En Irako, en 1948, Shafiq Ades - riĉa juda aferisto, kiu ne prezentis nenian minacon kontraŭ la Ŝtato - estis ekzekutita ĉar akuzita, ke li estis « cionisma perfidulo ». Tiu sola difino sufiĉas mortokondamni lin. Du jardekojn poste, en 1969, naŭ Judoj estis pendumitaj sur la centra placo de Bagdado, akuzitaj pri « cionismaj » krimoj, dum la homamaso kolektiĝis por celebri ilian ekzekuton.
En la tuta Norda Afriko, similaj eventoj okazis. En Tripolo, en 1945, pli ol 140 Judoj estis murditaj dum pogromo, kiu daŭris tri tagojn kaj ekokazis pro onidiroj, laŭ kiuj la surlokaj Judoj subtenis la « cionismajn » celojn en Palestino. En Ujdo kaj Jerado (Maroko) en 1948, ribeloj eksplodis tagon antaŭ la sendependeco de Israelo, mortigante dekojn da homoj kaj okazigante amasan delokiĝon. En ĉiu kazo, la akuzoj de « cionisma mallojaleco » sufiĉis por estigi perfortojn kontraŭ tutaj judaj komunumoj.
En la mandata Palestino, la muftio de Jerusalemo incitis al amasa perforto vastigante mensogajn rakontojn laŭ kiuj la Judoj komplotis por ekkapti la moskeon Al-Aksa ; tiu kalumnio kontribuis al la grandaj masakroj kontraŭ-judaj de 1920, 1921, 1929, kaj 1936, kaj konstituos pli poste parton de la teologia fundamento genocida de la Hamaso la 7an de oktobro 2023.
La fundamenta ideologia strukturo de la kontraŭ-cionismo kristaliĝis, instigita de la soveta kontraŭcionista kampanjo. USSR provizis respektindan statuson al daŭraj mensogoj kaj kalumnioj – « la cionismo estas rasismo » kaj « la cionismo kopias naziismon » - kaj celis Israelon kiel simbolan malamikon de la homaro. Tiuj samaj insultoj cirkulas hodiaŭ ĉiutage ; ili estas uzataj por turmenti la Judojn enrete, montri ilin kiel malamikojn kaj legitimi la fakton, ke ili estu elpelitaj je socia flanko kaj diskriminaciataj je profesia medio. La raciigita figuro de la « cionisto » ellaborita de la soveta propagando estas denove uzata hodiaŭ fare de la kontraŭcionismaj movadoj en Okcidento.
De post la 7a de oktobro 2023, la kontraŭcionismo akiris respektindan statuson sed tiuj, kiuj provas analizi ĝin faras du specojn de eraroj : jen ili asertas, ke fakte kontraŭcionismo, nur miksiĝas kun la kutima antisemitismo kaj pluigas ĝin ; jen legitimas kontraŭcionismon prezentante ĝin kiel neŭtran « politikan opinion ».
En tiu kunteksto, la kalumnia akuzo de genocido kontraŭ Israelo - mensoga aserto, kalumnia senfine ripetita - funkcias kiel la ĉefa mekanismo celantaj la « cionistojn ». Tiu kalumnia akuzo ebligas prezenti Israelon kiel la enkarnigon de la Absoluta Malo kaj ĉiuj personoj aliĝintaj al tiu lando kiel legitima celo. Tiel longe kiel ni ne luktos kontraŭ la kontraŭcionismo mem, ni plu ne kapablos protekti la judajn komunumojn en Okcidento. Necesas kompreni ke la kontraŭcionismo konsistigas specifan ideologian formadon, kiu estas fondita sur specifa modelo de perforto, kaj kaŭzas specifajn damaĝojn kaj disvastigas apartajn kalumniojn.
La demando ne estas simpla « konfuzo », kiu efikos inter Judoj kaj cionistoj. Ne, la demando estas la potenco de la kontraŭ-israela malamo mem, kiu produktas la « teoria » kategorio de la cionisto kaj estas uzata por pravigi diskriminacion, ekskludon kaj perforton ĉie, kie kontraŭcionismo instaliĝas.
Hamaso kaj ties aliancanoj ne nur seksperfortis, torturis kaj mortigis pli ol mil Judojn kaj Israelanojn la 7an de oktobro (la totala nombro de viktimoj, el ĉiaj nacioj, atingas ĉirkaŭ 1 200 personojn). La antisemitaj kaj genocidaj murdistoj de Hamaso kaj ties aliancanoj mortigis 68 personojn originajn de la « Globala sudo », kaj priskribitaj laŭ maldekstruloj kaj ekstremmaldekstruloj kiel « raciigitaj personoj » viktimoj de la imperiismo, ktp.
46 tajlandaj terlaboristoj (inter kiuj unu estis murdita en karcero en Gazao), 10 Nepalanoj (studento pri agrikulturo), 4 Filipinanoj (3 help-flegistinoj kaj 1 help-flegisto), 1 kamboĝano, 2 Srilankanoj, 4 Ĉinoj, 1 Tanzanano, 2 Eritreanoj kaj 1 Sudanano.
Laŭ la parlamenta raporto ellaborita de ĉiuj partioj de la brita Ĉambro de komunuloj, Hamaso ne estas la sola, kiuj plenumis tiujn murdojn, aliaj organizaĵoj kulpis pri tiu genocido kontraŭ Judoj kaj tiuj murdoj de migrantaj proletoj.
Krom la Brigadoj Izz al-Din Al-Qassam (de Hamaso), fakte ĉeestis surloke :
la Brigadoj Al-Qods (Palestina islama Ĝihado)
la Brigadoj Al-Qods (Popola Fronto por Liberigo de Palestino)
la Brigadoj Jihad Jibril (Popola Fronto por Liberigo de Palestino - Ĝenerala estraro)
la Brigadoj de nacia rezistado (Demokrata Popola Fronto por Liberigo de Palestino)
la Batalionoj Nasser Saleh al-Din (Komitatoj de popola rezistado)
la Brigadoj de la martiroj Al-Aqsa (eks-Fatah),
la Batalionoj de la Muĝahidoj kaj la Brigadoj Al-Ansar.
Laŭ tiu raporto, 7 000 armitaj viroj partoprenis al la masakroj de la 7a de oktobro : 3 800 apartenis al la Brigadoj al-Qassam de Hamaso, kaj la 2 000 aliaj disdividiĝis inter la aliaj grupoj menciitaj ĉi supre, kaj kelkaj aliaj.
Ilia celo estis ne nur mortigi maksimumon da israelaj soldatoj kaj civiluloj, sed ankaŭ sisteme forkapti migrantajn laboristojn, originajn de la laŭdirita « Globala sudo » kies ekstremmaldekstruloj pretendas defendi la interesojn kun tremetanta voĉo, sentema al la « dekoloniisma » penso.
La brita raporto montras kiel tiu sistema masakro de la aziaj kaj afrikaj proletoj estis zorge planita de Hamaso kaj ties aliancanoj, ĉar ili perfekte konis la situon de la dormejoj kaj de la laborlokoj de la migrantaj proletoj, kiujn ili volis mortigi kaj forkapti. La Ŝtatoj, kies nacianoj estis murditaj surloke aŭ ostaĝigitaj (kaj poste mortigitaj en karcero) restadis diskretaj fronte al Hamaso, kaj tute ne denuncis la sistemajn murdojn plenumitajn kontraŭ tiuj migrantaj laboristoj.
Ne nur Hamaso kaj ties aliancanoj rekte mortigis aziajn migrantajn laboristojn, sed ili ankaŭ celis per raketoj « dormejon de fremdaj tajlandaj laboristoj situanta en la sudo, apud moshav Naveh »
Laŭ tiuj rakontoj estas tre klare, ke Hamaso kaj ties « maldekstraj » aliancanoj sciis, kie dormis la migrantaj laboristoj aziaj kaj afrikaj, kaj furiozis kontraŭ ili tute intence. Tute ne temas pri « hazardaj kugloj », pri « senvolaj » murdoj, aŭ « senintencaj damaĝoj » kadre de bataloj inter palestinaj armitaj grupoj kaj armitaj Israelanoj.
Neniu ĵurnalo aŭ retejo (laŭ nia scio) vere interesiĝis pri la migrantaj laboristoj murditaj la 7an de oktobro 2023, inkluzive de la angloparolantaj tajlandaj retejoj. Koncerne la publikigaĵoj maldekstraj aŭ ekstremmaldekstraj laŭ nia scio, neniu el ili nek raportis tiujn informojn nek ĉefe pridemandis sin kiel « rezista » movado, kiun li prezentas kiel « kontraŭkoloniisma », povis furioze kaj sisteme murdi aziajn kaj afrikajn proletojn.
LISTO DE LA LABORISTOJ MURDITAJ DE HAMASO KAJ TIES ALIANCANOJ
Tajlandanoj (46) :
La korpo deNattapong Pinta, kiu estis forkaptita, estis retrovita en Gazao la 7an de junio 2025. Nattapong Pinta 35-jara, edziĝinta kaj patro de familio, estis forkaptita el la kibuco Nir Oz, kie li laboris de pluraj jaroj.
Sonthaya Oakkharasri, kiu laboris en la kibuco Be’eri, estis murdita kaj lia korpo forkaptita en Gazao, kie li plu estas retenita kiel ostaĝo.
Sudthisak Rinthalak laboris en la kibuco Be’eri, estis murdita kaj lia korpo forkaptita en Gazao, kie li plu estas retenita kiel ostaĝo.
Jakfung Jantassana, murdita en la kibuco Kissufim
Sumchai Sayang, 24-jara
Papontanei Pongkrueh
Chaya Reksanon
Arenthit Kayson, 29-jara, murdita apud Gaza-striko
Pathay Kiyatissek, 35-jara, murdita apud Gaza-striko
Saryut Penkitwanitcharon, murdita apud Gaza-striko
Tawatchai Sieto, murdita apud Gaza-striko
Pongfat Suchart, murdita apud Gaza-striko
Dueh Sayan, 35-jara, murdita apud Gaza-striko
Tianchai Yodtongdi, 32-jara, murdita apud Gaza-striko
Kraysorn Tomiyoma, murdita apud Gaza-striko
Cherkpan Diotaisong, 37-jara, murdita apud Gaza-striko
Seta Homsorn, 36-jara, murdita apud Gaza-striko
Phichit Najan
Nitikorn Sae Wang
Sattawat Phiaaia
Duwa Sayan, 35-jara, murdita apud Gaza-striko
Somchai Sayang, 24-jara, murdita apud Gaza-striko
Tou Cae Lee
Anucha Sophakun
Phongphat Suchat
Sakda Surakhai
Chairat Sanusan, murdita en la kibuco Kissufim
Somkhoun Pansa-ard
Arnan Phetrkaeo
Patti Kiatisk, 35-jara, murdita apud Gaza-striko
Nanthawat Pinjai
Seriyut Pankitwanitchirnm, murdita apud Gaza-striko
Thanakrit Prakotwong
Saksit Khotmee
Jaroon Chatdumdee
Srithat Kawao
Saksit Khotmee
Apichart Gusaram
Phongphat Suchat
Pongsatorn Khunsree, 25-jara, murdita dum la atako de la kibco Alumim
Arnatit Kayson, 29-jara, murdita apud Gazao
Theerapong Klangsuwan, murdita en la kibuco Kisufim
Meechai Ritthiphon
Chai Recsanun, murdita apud Gazao
Phithak Tholaeng
Phirun Thanonphim
Nepalanoj (10) :
Frabash Bandari, murdita en la kibuco Nirim
Dipash Raj Bista, murdita dum la atako de la kibuco Alumim
Lukandra Sinj Dami, 24-jara, murdita en la kibuco Alumim
Narayan Prasad Neupane, 22-jara, murdita en la kibuco Alumim
Ananda Shah, murdita en la kibuco Alumim
Raj Kumar Swarnakar, murdita en la kibuco Alumim
Rajan Fulara, murdita en la kibuco Alumim
Ashish Chaudhary
Ganesh Kumar Nepali, murdita dum la atako de la kibuco Alumim
Padam Thapa, murdita en la kibuco Alumim
Ashish Chaudhary
Ganesh Kumar Nepali, murdita dum la atako de la kibuco Alumim
Padam Thapa, murdita en la kibuco Alumim
Filipinanoj (4) :
Angeline Agirs, 32-jara, murdita en la kibuco Alumim
Loretta Alkarra, murdita hejme en la kibuco Alumim
Gracie Cabrera, 45-jara, murdita en la kibuco Be’eri
Vincent Castelvi, 42-jara, murdita en la kibuco Be’eri
Kamboĝano (1) :
Chum Udum, 24-jara, murdita en la kibuco Karmia
Srilankanoj (2)
Sujith Nissanka, 48-jara, murdita en la kibuco Be’eri
Anula Jayathilaka, 49-jara, murdita en la kibuco Be’eri
Ĉinoj (4) :
Chi Zanhung, 47-jara, murdita en Sderot
Zishom Wohn, 36-jara, murdita en Sderot
Dali Zoeo, 35-jara, murdita en Sderot
Zishon Won, 36-jara, murdita en Sderot
Tanzanano (1) :
Joshua Loitu Mollel, 21-jara, forkaptita el la kibuco Naha Oz, poste murdita en karcero.
Eritreanoj (2) :
Wolderaphael (Tiger) Hagos Berhe, 40-jara, azilpetanto, murdita en Sderot.
Goytum Jabrahiwat, azilpetanto, murdita en Sderot.
Sudanano (1)
Adam Barima, murdita en Sderot.
08/10/2024
« Gil prenas la grenadon kaj diras "mi amas vin" » : la korŝira atesto de Sabine Taasan, jaron post la atako de la Hamaso
De post la komenciĝo de septembro 2025, la israela armeo lanĉis novan ofensivon, kies anoncita celo estas okupacii Gaza-urbon. De post du semajnoj, pluraj altaj konstruaĵoj estis detruitaj kaj la plu surloka miliono da loĝantoj estas petita evakui Suden, en laŭdirita « humanitara areo », jam troloĝata kaj regule bombadita. Ĉi-matene oni eksciis kun hororo la komencon de ampleksa teroperaco en la urbo, kio sekvas nokton da bombado aparte multnombraj kaj mortigaj. Samtempe en Cisjordanio la mortigaj atakoj de kolonianoj multobliĝas kun la subteno de la armeo.
Dum almenaŭ 64 000 Gazaanoj ja estis mortigitaj, plimulte civiluloj, dum dudek ostaĝoj plu estas kaptitaj vivantaj fare de la Hamaso, kaj ke la masakro daŭras de preskaŭ du jaroj, nova Nakbao estas hodiaŭ plenuminta. Ĝia celo ŝajne esta plivastigo de la israela teritorio en la teritorioj de Gazao kaj Cisjordanio malplenigitaj el ilia loĝantaro. Temas do pri etno purigado, kion nur fanatikulaj superecistoj neas la realecon.
Por ĉesigi la krimojn plenumintajn de Israelo, la mondo devas reagi. Post kelkaj tagoj, agnosko de la palestina Ŝtato estas antaŭvidita de 17 ŝtatoj, sed tio ne sufiĉas. Necesas aranĝi internaciajn ekonomiajn, politikajn kaj jurajn punojn ; interrompon de la asociiĝa akordo inter Eŭropa Unio kaj Israelo ; persekuton kontraŭ la personoj implikitaj en tiuj krimoj kontraŭ la homaro, aŭ kiu apologias ĝin !
Ni ankaŭ subtenu tiujn, kiel la Hadash, B’Tselem aŭ Standing Together, kiuj surloke mobiliziĝas por paco kaj justico kaj kontraŭ rasismo, koloniismo kaj malhumanigo de la Palestinanoj.
Israelo, Okcidento kaj Ŝoaho : korekti la falsajn ideojn
Bildo : damaĝo de Memormonumento al Ŝoaho kun skibaĵo « Free Gazao »
Memorigi la murdon de ses milionoj da Judoj fare de la Nazioj estas neceseco tiel morala kiel politika. Tiuj, kiuj atakas ilian memoron nome de la solidareco kun Palestino sen ia dubo estas antisemitoj.
Bildo : damaĝo de Memormonumento al Ŝoaho kun skibaĵo « Free Gazao »
De pluraj jaroj, la damaĝoj kontraŭ lokoj ligitaj al la memoro de laŜoahomultobliĝas. Kelkaj el ili intencas denunci la krimojn kontraŭ la homaro plenumintajn de la israela armeo. Se temas pri preteksto, multaj estas tiuj, kiuj asimilas la memoron de la genocido kaj la defendo de Israelo. Tamen, la rilato inter ambaŭ estas ofte trotaksita. Tiu konfuzo vastiĝas tiel ĉe la kontraŭuloj kiel ĉe la defendantoj de la israela politiko. Oni ekzemple memoras pri la hontema manipulado de la israela ambasadoro ĉe Unuiĝintaj Nacioj elmontrinta flavan stelon.
Ni revenu al kelkaj falsaj ideoj.
« Israelo estis kreita ripare al la Ŝoaho »
Cionismo, projekto celante la kreadon de juda hejmo en Palestino naskiĝis en la 19a jarcento. Ties ĉefa teoriulo, Theodor Herzl skribis sian pamfleton Der Judenstaat (la Juda Ŝtato) en 1896. Kvankam ne majoritata, li tiam ricevas vastan eĥon inter la judaj homamasoj de centra kaj orienta Eŭropo. La unua cionisma kongreso okazas jaron poste kaj kunigas partoprenintojn el 17 landoj. Se cionismo sin prezentas kiel respondo al antisemitismo, ĝi ankaŭ enskribiĝas kadre de la vekiĝo de la nacioj, kies popoloj estas dominataj de la imperioj rusia, aŭstro-hungara kaj otomana. La ondoj da judaj migradoj al Palestino sin sekvas tutlonge de la 20a jarcento. En 1936, la surloka juda popolo superas 400 000 loĝantojn. LaHaganah, paramilitista organizaĵo de la juda popolo, kiu naskos pli poste Tsahal, estas kreita en 1920. Ĉi-jare, ankaŭ la parlamento reprezentanta la judojn de Palestino estas starigita, same kiel laHistadrout, hodiaŭ ĉefa israela sindikata konfederacio. Resume, se la Ŝoaho konvertis al la cionisma projekto multajn judojn ĝis nun deteniĝemajn, estas rimarkeble, ke eĉ antaŭ la komenco de tiu ĉi, la Israela Ŝtato kaj ties institucioj jam estis naskiĝintaj en mandata Palestino. Spegule al la aserto, laŭ kio Israelo estis kreita ripare al la Ŝoaho, la neadismuloj kielFaurissonaŭGaraudyeĉ teoriumas la fakton, ke la Ŝoaho estis inventita aŭ « trotaksita » cele al la kreado de la Israela Ŝtato.
« Israelo estas donaco de la Okcidentuloj al la judoj »
De la fino de la Unua Mondmilito ĝis 1948, Palestino estas teritorio sub mandato de la Ligo de Nacioj administrata de Unuiĝinta Reĝlando. Dum tiu periodo, la nura celo de la kolonia potenco estis la defendo de la britaj interesoj. Fakte, se laBalfour-deklaro de 1917certigas al la cionismaj estroj la starigon de nacia juda hejmo en Palestino, la kontraŭo estis promesita al la arabaj estroj cele akiri ilian subtenon en ilia lukto kontraŭ la Otomanoj. Same, se la britaj aŭtoritatoj sin apogas sur la cionistoj por subpremi la araban ribelon de 1935-39, ili starigas ekde la fino de tiu ĉi laBlankan libron. Tiu ĉi, valida ĝis 1948, forpuŝas eksplicite la eblecon de juda Ŝtato, draste reduktita al la juda enmigrado, aranĝo kiu estos aplikata eĉ post kiam la Ŝoaho okazis, kaj malpermesas al la Judoj aĉeti terojn en 95% de la mandata Palestino. Reage, la cionismaj fortoj rekte ekmilitas kontraŭ la Britoj : la plej radikalaj ekde 1941, la Haganah ekde 1945. Dum tiu periodo, ili atakas la koloniajn infrastrukturojn (inter kiuj la hotelo King David, kiu loĝigas interalie la britan militan stabon) kaj mortigas plurajn dekojn da britaj soldatoj (inter kiuj la guberniestro de Egiptio Lord Moyne). La sekura situacio estas tia, ke ĉe la fino de la Dua Mondmilito, 100 000 soldatoj en Palestino necesas por konservi la kolonian ordon. Fine, kiam en 1948, la milito ekstariĝas inter Israelo kaj la apudaj landoj, la Britoj ne subtenas la cionistojn sed iliajn kontraŭulojn de Transjordania Reĝlando, al kiu ĝi instruas, ekipas kaj estras la armeon. Ĝenerale oni povas diri, ke ekde 1939, la cionisma projekto realiĝis kontraŭ la okupacianta kolonia potenco.
« Okcidento subtenas Israelon por pentopagi sian kulpecon »
Dum la sendependeco de Israelo la unuaj landoj, kiuj subtenas la novan Ŝtaton estas membroj de la komunista bloko (Ĉekoslovakio interalie). La veto estis tiam subskribi armilkontraktojn kaj malfortigi la britan koloniismon. Dum la 1950-aj jaroj, Israelo malproksimiĝas de Francio. Laŭ Parizo, temis pri malfortigi Egipton de Naser, kiu helpis la alĝeriajn sendependistojn. Tiu kooperado estis evidenta en 1956, kiam Francio, Unuiĝinta Reĝlando kaj Israelo ekkontrolis Suezan Kanalon. Ĝi ebligis Israelon akiri la nuklean armilon. En la 1960-aj jaroj, la rilatoj malfaciliĝas, lageneralo de Gaulleintencas konduki fremdan politikon direkte ankaŭ al la arabaj landoj. Samepoke, Israelo proksimiĝas de Usono. Tio en logiko de malvarma milito : USSR subtenante Sirion kaj Egiption, estas logike subteni ilian ĉefan kontraŭulon. Tiu akordiĝo de tiam pluiĝis pro pluraj kialoj : unue, Israelo aperas kiel stabila aliancano en strategia regiono, kiu ne estas tia, ĉefe de 1979, kiam la islama revolucio en Irano perdigis al Usono sian ĉefan partneron. Poste, Israelo povas kalkuli pri potencaj subtenoj en Usono kiel laAIPAC,kiu vaste financas la usonajn politikulojn aŭ la armilajn entreprenojn, kiuj substrekas mirindegajn kontraktojn kun Israelo.
Fine, ĉar Israelo fariĝis regiona potenco, Usono ne deziras vidi ĝin tro proksimiĝi de Ĉinio aŭ Rusio. Tiu alianco kun Usono eksplikas la imunecon, kies Israelo ŝajne profitas hodiaŭ (aliaj aliancanoj de Usono kiel Sauda Arabo profitas de la sama nepuniteco). Ĉiuokaze, la Ŝtatoj agadas en rilato kun siaj strategiaj interesoj kaj ne responde al ia geopolitika rento ligita al la Ŝoaho. (Ni memorigu se necese, ke Usono ludis nenian rolon en la genocido de la Judoj).
La masakro de la sepa de oktobro 2023 revigligis ĉe multaj Judoj la memoron de la persekutoj kaj de la genocido, kion uzas la israela propagando, tiel nutrante la nunan konfuzon. La debato pri la kvalifiko de la krimoj kontraŭ la homaro plenumintaj en Gazao povas ankaŭ havi tian efikon. Tamen, la rilato inter la Ŝoaho kaj la Ŝtato Israelo ne estas tiel forta, kio estas kredite ĝenerale. Hodiaŭ, se ni volas kombini lukton kontraŭ antisemitismo kaj lukto kontraŭ la masakro plenuminta en Gazao, necesas apartigi tiun historion el tiu de la Ŝoaho.
Memorigi la murdon de ses milionoj da Judoj fare de la Nazioj estas neceseco tiel morala kiel politika. Tiuj, kiuj atakas ilian memoron nome de la solidareco kun Palestino sen ia dubo estas antisemitoj.
La venontan 17an de aŭgusto, la familioj de la ostaĝoj alvokas al ĝenerala striko kontraŭ la decido de Netanjahu konkeri tutan Gaza-sektoron.
La projekto de Netanjahu estas plia katastrofo anoncita por la loĝantaro de Gazao, minacita de novaj mortigaj danĝeroj. Sed ankaŭ por la ostaĝoj plu kaptitaj de la Hamaso en abomenindaj kondiĉoj.
Al la masakroj en Gazao, kun ĝia sinsekvo da militkrimoj kaj krimoj kontraŭ la homaro, aldoniĝas nun malsatego, kiu mortigas interalie dekojn da infanoj, pro la obstakloj plu tenitaj fare de la israela registaro kontraŭ la amasa eniro de la necesa humanitara helpo.
Por rapidigi finon de tiu milito, la agado de la israela loĝantaro estas nemalhavebla. La 17a de aŭgusto povas esti grava momento en la populara mobilizado.
Le RAAR alportas sian subtenon al la ĝenerala striko de la 17a de aŭgusto kaj al la paca kampo, aparte la movado Standing Together, kiu multobligas la protestajn eventojn kaj postulas rifuzon de tiu nepravigebla milito.
Ĝi alvokas ĉiujn organizaĵojn, kiuj kontraŭas la nunan militon en Gazao al solidareco kun tiu strikmovado.
. Agado de rezistado okaze de la Memortago pri la viktimoj de la genocido de la tatara popolo de Krimeo estis organizita fare de membroj de la movado « flava rubando ». Ili fotis poŝtkartojn surhavantajn la surskribojn « Krimeo estas Ukrainio » kaj « Ni primemoras – 1944 » sur la stratoj Simperopolo, Eŭropatorio kaj Baĥĉisarajo.
. La18an de majo, kandeloj estis eklumigitaj apud la Memormonumento pri la viktimoj de la genocido de la tatara popolo de Krimeo sur la placo Mira en Kijivo memore al ĉiuj, kiuj mortis en tiu tragedio. Cento da personoj venis omaĝi la viktimojn.
. La 18an de majo, Ĵiromir honoris la memorojn de la viktimoj de la politika represio kaj de la genocido de la Tataroj de Krimeo kaj hisis la flagon de la tataroj de Krimeo signe de unuiĝo kaj subteno.
. La 18an de majo, okaze de la Memortago de la viktimoj de politikaj represioj, Zaporiĵia honoris la memoron de tiuj, kiuj mortis pro la teroro de USSR. En la urbo, floroj estis metitaj apud la monumento « Al la viktimoj de la politikaj represioj de la jaroj 1930 - 1950 ».
. En Kropivnickij, la memoro de la viktimoj de la politikaj represioj estis honorigitaj. La loĝantoj kolektiĝis apud la memorpanelo « Al la batalantoj por la libereco de Ukrainio – Viktimoj de la politikaj represioj », metis florojn kaj eklumigis lampojn.
Bildo : Sabaton 3an de majo, multaj israelanoj manifestaciis, same kiel ĉiuj sabatoj, kontraŭ la milito en Gazao.
Dum Israelo anoncis la realvokon de pluraj dekoj da miloj da rezervistaj soldatoj cele al ebla plivastigo de sia ofensivo en Gazao sabaton 3an de majo, multaj Israelanoj manifestaciis sammomente, kiel ĉiuj semajnoj por postuli, ke ĉio estu farita por liberigi la ostaĝojn plu detenitajn en la enklavo. Inter ili ankaŭ troviĝis kelkaj centoj da viroj kaj virinoj venintaj enmemiĝi silente, kun fotoj de gazaaj infanoj en la mano.
Sur la stratoj de Tel-Avivo, kie dekoj da miloj da manifestaciantoj kolektiĝis sabaton 3an de majo, muzika ario altiĝas por la israelaj ostaĝoj plu detenitaj en Gaza-sektoro. La enklavo estas nur sesdek kilometrojn for de tie. Kiel ĉiuj sabatoj, la israelaj kaptitoj estas en ĉiuj mensoj. Kaj pli kaj pli ankaŭ la gazaanoj.
Jael estas emerita instruistino. Kiel centoj da Israelanoj, ŝi svingas silente portreton de palestina infano mortigita fare de israelaj bomboj : « Ĉi tie estas knabino. Ŝi ekzistis, se nun ne plu estas de tiu mondo. Ŝi estis mortigita la 17an de aprilo en Kabalja. Estas tre grave por mi, ke la tuta mondo sciu, ke oni mortigas infanojn por nenio. Nur por ke la registaro restadu ĉe la potenco ».
Junulo pacientas. Li petas la parolon. Li asertas, ke li estas 18-jara. : « Mi esperas, ke iun tagon, mi vivos en paco kun miaj najbaroj. Mi ŝatus, ke iam oni havu unu landon por ĉiuj : judoj, islamanoj kaj kristanoj. Mi elektis ne servi en la armeo, ĉar armeaniĝi signifus laŭ mi, esti en situacio morti bebojn ».
Alia homamaso alvenas : temas pri manifestacio kontraŭ la registaro de Benjamin Betanjahu. Vidinte la fotojn de infanoj de Gazao, la tamburoj silentiĝas. Silenta omaĝo, kiu ilustras la dubojn kaj la emocion, kiujn ekaŭdacas esprimi la Israelanoj.
Lundon la 7an de aprilo, la israela armeo bombadis tendon, kie grupiĝis ĵurnalistoj, en Ĥan Junis. Almenaŭ unu el ili estis mortigita, dekoj da aliaj estis vunditaj. Kelkaj estas en kriza sanstato, kiel la ĵurnalisto Ahmed Mansur. Li aperas en video, bruligita viva en la incendio estigita de la aerfrapo. Israelo plu malpermesas al la fremda gazetaro, ke ili eniru Gaza-sektoron.
Abomeninda sceno estas dividita en videon en la sociaj retoj: krioj, preĝoj, doloro kaj senpotenco. Kelkaj provas helpi lin, sed retroiras fronte al la potenca fajrego. La silueto meze de la fajro ne moviĝas, poste brako kaj ambaŭ kruroj leviĝas. Gestoj preskaŭ mekanikaj. Verŝajne la refleksoj de agonianta korpo.
« Flamiĝemaj »
« En Gaza-sektoro, ni plu havas nenion, ni vivas sub tendoj el plastaj baŝoj. Ili estas tre flamiĝemaj. La sekvaĵon, vi vidis ĝin en video: nia kolego ĵurnalisto sidis kaj laboris sur sia komputilo, kiam bombado okazis. Lia korpo estis disborita per splitaĵoj. Vundita, li ne plu kapablis moviĝi por savi sian vivon… kaj estis vorita de la flamoj », rakontas Salma Kaddumi, gazaa ĵurnalistino, kiu konas la viktimon.
Almenaŭ unu ĵurnalisto estis mortigita kaj naŭ aliaj estis vunditaj. La israela armeo prenas sur sin la bombadon. Ĝi asertas, ke ĝi celis membron de la Hamaso, kiu ŝajnigis ĵurnaliston. « Ĉiam la sama mensogo », denuncas la fotoraportistino Salma Kaddumi: « Ĉiufoje, la okupaciantaj israelaj fortoj akuzas nin, ke ni apartenas al iu ajn armita grupo. Sed la vero estas, ke la Israelanoj provas malhelpi nin dokumenti iliajn krimojn. Ili malhelpas nin labori, kaj malpermesas la fremdajn amaskomunikilojn aliri Gazaon. Ĉiusemajne, ĵurnalistoj estas mortigitaj… Ĝis kiam ? »
Pli ol 200 palestinaj ĵurnalistoj mortigitaj
Salma Kaddoumi mem estis vundita per kuglo pasintan someron, dum raportaĵo. De post la komenco de la milito en Gazao, pli ol 200 palestinaj ĵurnalistoj estis mortigitaj de la Hebrea Ŝtato, laŭ la sindikato de la palestinaj ĵurnalistoj.
Unu el la palestinaj reĝisoroj de la filmo « No Other Land » Oskaro 2025 de la plej kvalitaj filmdokumentoj, Hamdan Ballal, estis « vundita kaj sangokovrita » lundon post la atako de « grupo de kolonianoj » kontraŭ lia domo sude de okupaciata Cisjordanio, raportas Yuval Abraham, alia reĝisoro de la filmo. Hamdan Ballal, estis forkondukita fare de israelaj soldatoj – Tsahal ne ankoraŭ konfirmis.
Ĉu tio estas reprezalioj post la filmdokumento pri la koloniado en Cisjordanio ? La Palestina Hamdan Ballal, kunreĝisoro de « No Other Land », kiu ricevis ĉi-jare la Oskar-premion, estis arestita lundon 24an de marto fare de la israela armeo en okupaciata Cisjordanio, laŭ Yuval Abraham, unu el ambaŭ israelaj reĝisoroj de la filmo.
« Grupo de kolonianoj atakis la domon de Hamdan Ballal (...), dum li estis vundita kaj sangokovrita, soldatoj eniris en la ambulancon, kiun ili vokis kaj arestis lin », rakontas Yuval Abraham en sia X-konto.
La faktoj okazis en Susija, sude de Cisjordanio, okupaciata de Israelo de post 1967, laŭ la Center for Jewish Nonviolence, NeRegistara Organizaĵo, kiu kontraŭas la israelan okupacion. Ties membroj estis surloke kaj asertas, ke ili filmis la eventojn.
Pridemandita de la franca novaĵagentejo AFP, la isralea armeo kontrolos tiujn informojn.
Filmo engaĝita en « milita zono »
Filmita en Masafer Yatta, vilaĝo proksime de Susija, « No Other Land » rakontas la historion de juna Palestinano, kiu luktas kontraŭ tio, kion UN kvalifikas trudita delokigo.
Masafer Yatta, de kie originas unu el ambaŭ palestinaj kunreĝisoroj, estis deklarita kiel milita zono fare de Israelo. Post longa juĝa batalo, la Ĉefkortumo pravigis en 2022 la israelan armeon per decido, kiu ebligis la elpeladon de loĝantoj de ok vilaĝoj instalitaj tie, kie la armeo deziras starigi pafkampon.
La koloniado de Cisjordanio fare de Israelo estas regule denuncita de Unuiĝintaj Nacioj kiel kontraŭleĝa laŭ la internacia juro.
Hamdan Ballal estis liberigita mardon de la israela polico.
/image%2F0553642%2F20170724%2Fob_8aeb1c_logo.jpg){kind=logo}
/image%2F0553642%2F20260413%2Fob_7086ca_2dae5aa948c43086ba5cb05df2f93134.jpg)
/image%2F0553642%2F20260413%2Fob_55c123_images.jpg)
/image%2F0553642%2F20260413%2Fob_1bff3b_image-0553642-20221113-ob-e82402-haroj.jpg)
/image%2F0553642%2F20251222%2Fob_93bd7b_sidnejo.jpg)
/image%2F0553642%2F20251222%2Fob_7e05d4_sydney-location-on-the-australia-map.jpg)
/image%2F0553642%2F20251225%2Fob_319265_gazao.jpg)
/image%2F0553642%2F20251007%2Fob_acc2a0_bildo.jpg)
/image%2F0553642%2F20251007%2Fob_ca8a5b_mapo.jpg)
/image%2F0553642%2F20251010%2Fob_fd521a_gil.jpg)
/image%2F0553642%2F20250917%2Fob_506223_gazao-bildo.jpg)
/image%2F0553642%2F20250917%2Fob_0f5eb4_free-gaza.jpg)
/image%2F0553642%2F20250910%2Fob_0adcba_free.jpg)
/image%2F0553642%2F20250910%2Fob_8b2d83_kibutzoj.jpg)
/image%2F0553642%2F20250816%2Fob_bf699f_greve-israel.jpg)
/image%2F0553642%2F20250816%2Fob_1b44a5_infanoj.jpg)
/image%2F0553642%2F20250519%2Fob_912bb0_crimee-tatars-memoire-1944.jpg)
/image%2F0553642%2F20250519%2Fob_957f31_6441702cac48d6edd4b6da83-picture1.jpg)
/image%2F0553642%2F20250519%2Fob_0c0241_ob-bf5bb0-zzzzyalta.jpg)
/image%2F0553642%2F20250511%2Fob_df7160_thumbnail-img-3154.jpg)
/image%2F0553642%2F20250511%2Fob_f87749_tel-aviv-carte-du-monde.jpg)
/image%2F0553642%2F20250512%2Fob_fba614_obmbadoj.jpg)
/image%2F0553642%2F20250511%2Fob_0b39a7_infanoj.jpg)
/image%2F0553642%2F20250511%2Fob_6479a2_estonteco.jpg)
/image%2F0553642%2F20250409%2Fob_00746e_junes.jpg)
/image%2F0553642%2F20250409%2Fob_38519f_the-geographic-location-of-khan-younis.png)
/image%2F0553642%2F20250409%2Fob_8e8ada_jhurnalistoj.jpg)
/image%2F0553642%2F20250326%2Fob_2c2a7e_no-other-land.jpg)
/image%2F0553642%2F20250326%2Fob_dc4855_mapo2.jpg)
/image%2F0553642%2F20250326%2Fob_efb635_operacoj.jpg)