Overblog
Suivre ce blog Administration + Créer mon blog

Paco Inter La Popoloj, Klasbatalo, Homaj Rajtoj, Kontraŭseksismo, Medidefendado En Esperanto...

Serĉilo

Saluton!

Ekde 03/01/2012

free counters
Free counters

Bonvenon

21 août 2018 2 21 /08 /août /2018 20:39

21/08/2018

50 jarojn precize post la dispremado de la Praga printempo, la Ĉeha Respubliko revivigas tiun periodon helpe de du foto-ekspozicioj.

Vespere de la 20a de aŭgusto 1968, la batalĉaroj de la membro-landoj de la Varsovia Traktato okupacias la stratojn de la ĉeĥa respubliko, por disbati la venton de liberigo, kiu regas tiam en la lando.

Dana Kyndrova, la ekspozicia komisaro, primemoras: «Mi havas tre precizajn memoraĵojn pri tio, kio okazis, precipe kiam ni estis ĉirkaŭ la konstruaĵo de la Ĉeĥoslovaka radiostacio. Ja ĉi tie regis la plej tragika situacio. La benzinaj rezervujoj de la tankoj komencis eksplodi, kaj iliaj kanonoj diseriĝi. Ni ne sciis, ĉu ili pafos al ni, do ni komencis kuri sur la stratoj, kaj mia patro hurlis al mi rehejmeniĝi».

Post 8 monatoj da eksperimento de demokratigo, senprecedenca en la Orienta Bloko, 600 000 sovetiaj soldatoj iom post iom instaliĝis en Prago. La periodo estis sub la signo de «normaligo», decidita de Moskvo.

Alexander Dubček, nova ĉefsekretario de la Ĉeĥoslovaka partio, iniciatinto de la malfermado, estis devigita submetiĝi al Kremlo. Kelkaj loĝantoj rifuzis la revenon al la antaŭa reĝimo, pli cent mortis dum la kvar monatoj de strat-alfrontiĝoj.  

Laŭ Josef Koudelka, ĉeĥa fotisto, kiu dokumentis la eventojn, tiu rezistado unuigis la loĝantojn: «Tiam, komunistoj aŭ ne, intelektuloj aŭ laboristoj, estis grave, ke ni ĉiuj estis kune, ni kontraŭ ili. Pro tio, mi opinias, ke ĉiuj arkivaj fotoj, kaj miaj inter aliaj, estas gravaj. Ili montras, ke ni agadis kiel nacio».

Estis necese atendi la jaron 1989, kaj la velura revolucio, por ke la sovetiaj trupoj definitive forlasu Pragon.     

neniammilitointerni - dans Historio
14 mai 2018 1 14 /05 /mai /2018 21:44

14/05/2018

En Brazilo, malsekretigitaj dokumentoj de la CIA ŝokas la landon. Laŭ raporto de la usonaj spionservoj, la brazila eks-prezidento Ernesto Geisel – ĉekape de la milita diktaturo en Brazilo en 1974 – permesis persone la ekzekutojn de politikaj opoziciuloj. Tiu eksploda raporto de la CIA aperas frontpaĝe de la ĵurnaloj en Brazilo. Tio estas nova pruvo, ke la tiama potenco organizis represion sangoplenan kaj memvolan. La diktaturo daŭris de 1964 ĝis 1985.

Verkita de la direktoro de la CIA en 1974, danke al altgradaj informfontoj ene de la brazila diktaturo, la malsekretigita raporto estis adresita al la tiama usona prezidento.

Temas pri raporto de sekreta kunsido, organizita de la prezidento de Brazilo, kiu regis ĉekape de la diktaturo, la generalo Geisel. La ĉefoj de la spionservoj allasas, ke ili murdis 104 personojn jaron antaŭe, kaj akiris la permeson de la Ŝtatestro por daŭrigi tiun politikon de murdoj.

Tiuj malkovroj kaŭzis indignokriojn en Brazilo. Pedro Dallari estis la kunordiganto de la Komisiono Vereco, kiu enketis pri la politikaj krimoj plenumitaj dum la diktaturo. «Tio estas konsterna, li diras. Tiu raporto malkaŝas el kruda maniero, kiel prezidento de la Respubliko decidas pri ekstermo de Brazilanoj. Tio pruvas, ke la gravaj malobservadoj pri la homaj rajtoj plenumitaj de la milita reĝimo estis politiko de Ŝtato kaj registaro, kaj ne estis la rezulto de izolitaj agoj de kelkaj individuoj».      

La laboroj de la Komisiono Vereco ebligis konfirmi la morton aŭ malaperigon de 434 personoj. La bilanco ŝajne estas do multe pli alta. La militistoj profitas amnestion deciditan dum la diktaturo, kaj plu validan hodiaŭ.

neniammilitointerni - dans Historio
1 mai 2018 2 01 /05 /mai /2018 19:23
Fonto: WikiCommons 

01/05/2018

Bildo: fotoj de la «anarkiismaj martiroj de Haymarket Square de Ĉikago,

La 4an de majo 1886, bombo estas lanĉita kontraŭ la polico, marĝene de laborista mitingo, en Ĉikago. Ok anarkiismaj aktivuloj estas mortokondamnitaj.

Omaĝe al tiu evento, la 1-a de majo fariĝas tago de internacia mobilizado de la laboristoj. 

En 1886, la laboristoj de Ĉikago postulas ok-horan labortagon, kaj organizas ĝeneralan strikon. La tiamaj informoj priskribas fortan mobilizadon.

Fine de la kolektiĝo, la polico atakas la homamason, kiu disiĝas. Tio okazigas mortinton kaj dekon da vunditoj. La anarkiisma aktivulo August Spies alvokas al kolektiĝo kontraŭ la policaj perfortoj tri tagojn poste, la 4an de majo, en Haymarket Square.

La 4an de majo, la oratoroj (inter kiuj August Spies) sin sekvas ĉe la podio.   

La kolektiĝo estas trankvila kaj disvolviĝas senprobleme. La urbestro de Ĉikago ĉeestas. Sed je la 22a horo, ĉe la momento, kiam plu restas kelkaj centoj da manifestaciantoj, la polico atakas denove. Tri bomboj estas lanĉitaj al la policistoj. Pafado sekvas.

Sume, ok policistoj estas mortigitaj aŭ mortas rapide pro siaj vundoj, dum sesdek aliaj estas vunditaj. Kvar mortintoj ĉe la laboristoj kaj ĉirkaŭ kvindeko da vunditoj (plejparte el ili ne manifestis sin por esti flegitaj).

La ĉaspersekuto estas lanĉita, kaj sep anarkiismaj aktivuloj estas rapide arestitaj: August Spies, George Engel, Adolph Fischer, Louis Lingg, Michael Schwab, Oscar Neebe kaj Samuel Fielden. Oka anarkiisto, Albert Parsons, sin denuncas mem.

La 21an de junio, malfermiĝas la proceso, kiel juĝo kontraŭ la tuta anarkiisma movado, pli ol juĝo kontraŭ la bombatenco.

Post du monatoj, la kondamnoj ekaperas. Franca ĵurnalisto miras pri la disvolviĝo de tiu proceso, kiu okazas en Ilinojso, Ŝtato kies punkodo ŝajnas al li aparte drasta.

La punoj de Schwab, Neebe kaj Fielden estas mildigitaj al porĉiama mallibereco. Louis Lingg mortigas sin en sia ĉelo ĵus antaŭ ekzekuto. Spies, Parsons, Fischer kaj Engel estas pendumitaj la 11an de novembro 1887 en la korto de la malliberejo.

Sed en 1893, neantaŭvidita evento skuas la juĝan medion de Ĉikago. Post detalega enketo, John Altgeld, nova guberniestro de Ilinojso, liberigas la punlaborulojn Oscar Neebe, Samuel Fielden kaj Michael Schwab.

La identeco de la persono, kiu lanĉis la bombon, neniam estis malkovrita, eĉ se multaj historiistoj ellaboris diversajn hipotezojn : ĉu la anarkiisma aktivulo Rudolph Schnaubelt, bofrato de Schwab, kaj ĉefa tiama suspektato? ĉu provokagento dungita de la detektiva agentejo Pinkerton?  ĉu la polico mem?

En 1889, la kongreso de la Dua socialisma Internacio kunigita en Parizo, decidas pri Internacia tago de striko kaj manifestacioj, por postuli ok-horan labortagon. Omaĝe al la aktivuloj ekzekutitaj, kaj al la laboristoj mortigitaj en Haymarket, la tago estas fiksita je la 1-a de majo 1890.

Tio estos impona sukceso.  

https://www.retronews.fr/politique/echo-de-presse/2018/04/10/1886-le-massacre-de-haymarket-square

https://www.youtube.com/watch?time_continue=6&v=BykZNnrKpNA

neniammilitointerni - dans Historio
20 avril 2018 5 20 /04 /avril /2018 21:11

20/04/2018

«Via sendependa tago estas nia Nakba tago» (katastrofo en la araba lingvo), skandis la manifestaciantoj en Atlit, ĉirkaŭ 12 kilometrojn sude de Ĥajfo.

Laŭ la Palestinanoj, la 174 loĝantoj de tiu vilaĝo estis forpelitaj de Israelo dum la milito, kiu akompanis ĝian kreadon en 1948. Israela urbo havas hodiaŭ la saman nomon.    

Svingante palestinajn flagojn, la manifestaciantoj postulis «rajton al reveno» de la rifuĝintoj, kies familioj fuĝis aŭ estis forpelitaj de siaj domoj en 1948.

Tiu rajto estas subtenata de rezolucio de Unuiĝintaj Nacioj, kiu neniam estis efektivigita.

Preskaŭ kvin milionoj da palestinaj rifuĝintoj, kaj ties posteuloj vivas en okupaciata Cisjordanio, en Gazao aŭ en aliaj landoj de la regiono.

Israelo asertas, ke la alfluado de milionoj da rifuĝintoj detruus, en ties fundamento, la koncepton de juda Ŝtato, proklamita la 14an de majo 1948, sed festata ĉi-semajne, konforme kun la hebrea kalendaro.

La israelaj araboj estas la posteuloj de la Palestinanoj restintaj sur siaj teroj dum la kreado de Israelo 1948. Ili reprezentas 17,5% el la israela loĝantaro.

neniammilitointerni - dans Historio
20 avril 2018 5 20 /04 /avril /2018 09:30

20/04/2018

Antaŭ 75 jaroj, la lastaj judaj vivantoj de la Varsovia geto ribelis.

La 19an de aprilo 1943, la ribelo komenciĝis, kiam la soldatoj de la SS Jürgen Stroop eniras en la geton cele al deportado de la kvardek ĝis kvindek mil judoj al diversaj koncentrejoj, ĉefe Treblinka. La ribelo daŭros preskaŭ tri semajnojn sen espero de venko.

En tiu lasta digneca ago, la ribelantoj do elektis morti starante, armiloj enmane, male al la 300 000 aliaj judoj de la geto, kiu jaron antaŭe, estis amasarestitaj kaj deportitaj al gasĉambroj de la ekstermejo Treblinka.  

Hodiaŭ, 75 jarojn poste, Marian Kalwary, elsaviĝintino de la geto timas reaperon de faŝismo kaj naciismo (suba video en la franca). «Multe da tempo pasis… sed tamen, en multaj familioj, kelkaj plu murmuras, ke Hitler faris multajn malbonajn aĵojn, sed liberigis nin je unu afero: la Judoj», li deklaris dum intervjuo.

La popolribelo de la Varsovia geto restas en la historio, kiel la unua urba ribelo en Eŭropo dominata de la nazia Germanio.

neniammilitointerni - dans Historio
2 février 2018 5 02 /02 /février /2018 14:02
(Bundesarchiv / Wikicommons)

02/02/2018

En Hungario, historiistoj maltrankviliĝas pro kontestata leĝo pri Holokaŭsto voĉdonita en Pollando. Laŭ ili, tio estas revizio de Historio.

Ondo da indigno daŭras post voĉdono en Pollando de kontestata leĝo pri Holokaŭsto.

Ĝi antaŭvidas punon ĝis tri jaroj da malliberejo por tiuj, kiuj atribuas al la pola nacio, krimojn plenumitajn de la nazioj en okupaciata Pollando.

Grandega indignokrio en Israelo okazas, kie tiu teksto estas ricevita kiel provo nei Holokaŭston.

Tio estas la opinio ankaŭ de Laszlo Karsai, hungara historiisto:

«Estas netolereble por mi, kiel historiisto, liberala persono, ke oni povu minaci iun je malliberejo, ĉar li liveras sian opinion pri datumbazo, deveninta de esplorado. La polaj leĝofarantoj sekvas la turkan vojon: ili revizias sian propran historion. En Turkio, kiam vi asertas, ke Armenia genocido ekzistis, vi riskas punon ĝis 3 jaroj».

Laŭ la pola ekzekutivo, temas prioritate malhelpi uzadon de la esprimo «polaj mortokampoj», kiam oni parolas pri la kampoj instalitaj de la nazioj en okupaciata Pollando.

«Ili uzadas historion kiel politika rimedo, substrekas la hungara ĵurnalisto specialigita pri Pollando Andras Domany. La pola registaro ne konsideras Historion kiel sciencon, sed kiel nacian propagandilon. Pollando deziras eviti ĉiajn diskutojn pri la afero, ke kelkaj poloj kunlaboris kun la nazia reĝimo aŭ partoprenis en mortigo de judoj».

Antaŭ la komenciĝo de la milito en 1939, en Pollando vivadis la plej granda juda komunumo en la mondo, kun pli ol tri milionoj da personoj, t.e dek procentoj el ĝia loĝantaro. 90% el ili estis ekstermitaj de la nazioj. Inter ili, miloj estis mortigitaj de Poloj.

Tiu leĝo efektivigos post subskribo de la pola prezidento Andrzej Duda.

neniammilitointerni - dans Historio
29 janvier 2018 1 29 /01 /janvier /2018 21:54

29/01/2018

Ili estas viktimoj de la unua genocido de la 20a jarcento. La komunumoj Herero kaj Namo en Namibio estis ekstermitaj dum la kolonia periodo, fare de la Germanoj. Berlino plu rifuzas ĉian kompensaĵon. En Novjorko, kie malfermiĝis pasintan merkredon la tria aŭdienco de la proceso, tiuj malplimultoj esperas akiri monkompensaĵon de Germanio.

 

Sude de Namibio, tradicia ĉefo Namo mortis. David Frederick luktis dum sia tuta vivo por akiri agnoskon de la masakro de siaj prauloj. Lia amiko la ĉefo Herero Rukoro venis omaĝi al li. Ili estis partneroj en la proceso kontraŭ Germanio. Lia forpaso ŝanĝos nenion en la decido de ambaŭ triboj, kiuj postulas justecon.

 

«Niaj triboj estis kunkune celitaj por plena ekstermado. Ni ne povas allasi la aferon, kaj neniam faros tion».  

Vekuii Rukoro, Granda Ĉefo de la Hereroj

 

David Friedrick estis la filo de la nepo de Cornelius Frederick, kiu militis kontraŭ la germanaj koloniaj fortoj. Li mortis en koncentrejo. Inter 1904 kaj 1907, tri kvaronoj el la populacioj Namoj kaj Hereroj estis ekstermitaj. Germanio jam pardonpetis al Namibio sed en Windhoek, la Ambasadoro rifuzas paroli pri monkompensaĵo.

 

«Ni konvinkiĝas, ke tiu ago kontraŭdiras la internacian juron, kaj ĉi-okaze, kontraŭdiras ankaŭ la imunecon de la Ŝtato».    

Christian Matthias Schlaga, Ambasadoro de Germanio en Windhoek

 

Sed la Ĉefo Rukoro estas ankaŭ advokato. Li eĉ estis vic-ministro pri justico. Tute ne hazarde, li prezentiĝas antaŭ usona jurisdikcio. La Novjorka tribunalo, kiu traktas la aferon ebligas al ia ajn grupo da viktimoj postuli justecon pro krimo kontraŭ la homaro.

  

«Ili ne povas pledi imunecon de la Ŝtato okaze de genocido. Tio eĉ estas en la traktato de Romo, kiujn subskribis la registaroj de Namibio kaj Germanio».

Vekuii Rukoro, Granda Ĉefo de la Hereroj

 

Malproksime de la tribunaloj de Novjorko, la komunumoj Hereroj kaj Namoj atendas malpacience la revenon de la ĉefo Rukoro. La monkompensaĵoj akiritaj de la proceso estus por multaj el ili, la sola rimedo por eliri el malriĉeco.

neniammilitointerni - dans Historio
26 décembre 2017 2 26 /12 /décembre /2017 15:28

26/12/2017

La 4an de junio 1989, la ĉinaj aŭtoritatoj subpremis ĝis sango ribelan movadon de ĉinaj studentoj, intelektuloj kaj laboristoj.

Tiuj ĉi kolektiĝis sur la placo Tian An Men, por postuli de Pekino, politikajn kaj demokratiajn reformojn. Laŭ la ĉi-epoka taksado, la masakro estigis plurajn centojn ĝis mil mortintoj. Sed laŭ brita arkivo, kiu ĵus estis malsekretigita, tiu nombro ŝajne estas ege subtaksita: la represio kontraŭ la manifestacio ŝajne okazigis dek mil mortinojn.

Sekretigita dum pli ol 28 jaroj, dokumento dediĉita al la eventoj de la placo Tian An Men estis ĵus publikigita de la britaj Naciaj arkivoj.

Temas pri sekreta telegramo, sendita la 5an de julio 1989 matene, tagon post la masakro de Tian An Men. Subskribita de la brita ambasadoro, Alan Donald, li rakontas la perforton, kiu okazis dum la nokto.

«La blenditaj armveturiloj pafis al la homamaso, antaŭ ol ruliĝi sur ĝi» li skribis. «Ili multfoje ruliĝis sur la korpoj, antaŭ ol la kadavroj estu kolektitaj per buldozoj». La diplomato finas sian raporton per mallonga frazo: «minimuma taksado de civilaj mortintoj: 10 000».    

Tio estas multe pli ol la tiamaj akceptitaj taksadoj. Ili variis inter 200 mortintoj laŭ la aŭtoritatoj de Pekino, kaj kelkaj miloj, laŭ la okcidentaj registaroj.

Neniuj ĉinaj amasinformiloj mencias la publikigon de tiu dokumento. En Ĉinio, estas malpermesite elvoki la masakron de Tien An Men. Ĉia memorfesto estas subpremita, kaj tiu mortiga nokto neniam estis kritikita de la ĉinaj estroj.  

neniammilitointerni - dans Historio
2 novembre 2017 4 02 /11 /novembre /2017 14:26
Tiu bildo, fotita la 1an de marto 1925 montras, maldekstre dekstren, la generalon Edmund Allenby, la Ĉefministron Arthur Balfour kaj la britan Alta-Komisaron en Palestino Herbert Samuel, en Jerusalemo. Handout/GPO/AFP

02/11/2017

Ĉi 2an de novembro, ni festas la centjariĝon de historia dokumento, kiu ŝanĝis la situacion de Mez-Oriento, la Balfour-deklaro. Antaŭ jarcento precize, la 2an de novembro 1917, la brita ministro pri fremdaj aferoj Lord Balfour engaĝiĝis en subteno al kreado de nacia juda hejmo en Palestino. Tiu deklaracio aŭguris la kreadon de la Israela Ŝtato en 1948, sed ankaŭ la israel-palestinan konflikton. La centjariĝo de tiu teksto, fundamenta por la Israelanoj, estos memorfestita en Londono. Theresa May akceptos por la okazo sian samrangulon Benjamin Netanjahu, israela Ĉefministro. Tio ĉi estas spertita de la Palestinanoj kiel insulto. Ili petas hodiaŭ kompenson de Unuiĝinta Reĝlando.

Por priskribi la Balfour-deklaron, kiu engaĝiĝis subteni, antaŭ 100 jaroj, la kreadon de nacia juda hejmo en Palestino, Mustafa Barghuti, membro de la centra komitato de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino rekte asertas: «Balfour-deklaro estas krimo, kiu starigis la bazojn de etna purigado de la palestina popolo en 1948».

Tiu teksto estas laŭ li je la origino de la Nakba, "katastrofo" en la araba lingvo. La Palestinanoj nomas tiel la militon, kiu sekvis la kreadon de Israelo en 1948, kaj kiu instigis 700 000 el ili forlasi siajn hejmojn. Laŭ Nabil Ŝatth, konsilisto de la palestina prezidento Maĥmud Abbas, la tempo pri ekskuzoj alvenis. «Jen la momento memorigi al la mondo kaj al Unuiĝinta Reĝlando, la konsekvencojn de tiu Balfour-deklaro, petante de ili samtempe, ke ili pardonpetu pri la doloro kaj detruado, kiujn ili okazigis. Jen la momento peti kompensojn. Unu el tiuj kompensoj estus agnoski la Palestinan Ŝtaton laŭ 22% el la historia teritorio, t.e Cisjordanio, Gazao kaj Orienta Jerusalemo».

La Palestinanoj anoncis, ke ili studis la manierojn procesi kontraŭ Unuiĝinta Reĝlando.

neniammilitointerni - dans Historio
29 juillet 2017 6 29 /07 /juillet /2017 19:54

29/07/2017

La 18an de julio, la publikigo de la fina raporto pri la skandalo de la Regensburga Koruso klarigas la krimojn plenumitajn kontraŭ junaj lernantoj. Preskaŭ 550 knaboj estis viktimoj de fizikaj ekstrem-perfortoj dum jardekoj. 

547 infanoj el la fama germana katolika Regensburga Koruso, la Regensburger Domspatzen, suferis pri ekstremaj perfortoj dum jardekoj. Tio estas la konkludo de la 450-paĝa raporto, ellaborita de la sendependa enketisto Ulrich Weber, juristo nomumita de la nuna episkopo Rudolf Voderholzer en aprilo 2015, por klarigi la aferon pri la krimoj, plenumitaj ĉefe inter 1950 kaj komence de la 1990-aj jaroj. Laŭ Weber, la reala nombro ŝajne atingas 700 viktimojn. Li asertas, ke ankaŭ 67 knaboj suferis pri seksperfortoj.

Inter la 49 supozitaj kulpintoj troviĝas eks-instruistoj, kaj la eks-direktoro de la koruso, Georg Ratzinger, la frato de la papo Benedikto la 16-a, kiu ŝajne silentis pri la praktikoj, kiujn li ekkonis, mencias Die Zeit.

 

Advokato Ulrich Weber

«Same kiel en koncentrejo»  

En la raporto, eks-lernantoj priskribas la institucion kiel «malliberejon», eĉ kiel «koncentrejon», raportas Die Welt. La perfortoj estis longtempe pravigitaj per la fakto, ke temas pri lernejo de edukado de la elitoj, kaj ke sukceso pli gravas ol ĉio ajn. La silenta kartelo, kiu iom post iom instaliĝis, plifortiĝis pro la malsukceso de la intervenoj de pluraj instancoj, el kiuj la gepatroj, la episkopejo kaj kelkaj publikaj organismoj.

«La absolvo estas konsentita al tiu, kiu pentas, surgenuiĝas ĉe la konfesejo kaj konfesas siajn pekojn. Sed, por ke konfeso estu valida, ĝi devas esti kompleta», komentas Die Welt. La faktoj preskriptiĝis, kaj punpersekutoj ne okazos. La konservativa ĵurnalo krome opinias, ke la monkompensoj estas malaltaj, temante pri unu el la plej riĉaj episkopejoj de Germanio. La sumo ŝajne atingos 5 000 ĝis 20 000 eŭrojn por ĉiu viktimo, t.e totala sumo je ĉirkaŭ tri milionoj da eŭroj. «Laŭ multaj el ili, tio ne estas afero de mono», aldonas Der Spiegel, pensante pri la homaj katastrofoj spertitaj.  

 

La Katolika kleriko ne havas ekskuzojn 

La eks-episkopo de Regensburgo enpostenigita dum la unuaj malkaŝoj, kardinalo Müller –  kiu neniam provis interparoli kun la viktimoj – plu rifuzas pardonpeti je la nomo de la Katolika eklezio.  

«Danke al Dio, Müller estis eksigita el sia posteno de prefekto de la Kongregacio por la doktrino de la Fido», skribas Die Tageszeitung, memorigante ke li eĉ kvalifis tiujn perfortojn kaj seksajn ekscesojn amase praktikitajn, kiel «apartajn kazojn».

neniammilitointerni - dans Historio
Créer un blog gratuit sur overblog.com - Contact - CGU -
.date span.text {display:none ; }